Μετά από 4 μέρες παραμόνης στην πανέμορφη Βαρκελώνη, περιπλάνησης στην βορειοανατολική καταλωνία (προσεχτικα σχεδιασμένη από κοινού με fantasmenio και fieldmoon) και πανηγυρισμού του πρώτου μας Champions League, είχε φτάσει η ώρα για την τριήμερη περιπλάνηση μας στις σκηνές του Primavera Sound.Ευτυχώς μετά απο διάφορα προβλήματα με τα εισιτήρια, όλα πήγαν καλά και γύρω στις 19:00 το απόγευμα 28ης Μαίου 2009 βρισκόμαστε στο Parc del Forum έτοιμοι για δράση!

Πέμπτη 28/5

Πρώτη ακροάση οι Spectrum του Sonic Boom (Pete Kember) οι οποίοι ζεσταίνουν και ηλεκτρίζουν την ατμόσφαιρα στην Estrella Damm, σκηνή στην οποιά περιμέναμε να δούμε τα καλύτερα.Η συνέχεια περιλαμβάνει αναμονή στην ουρά για εξασφάλιση μερικών-πολλών για την ακρίβεια-beer tickets (μελανό σημείο του festival).Συνέχεια με Yo La Tengo που είναι σαφώς καλύτεροι απο την αντίστοιχη εμφάνιση τους στο synch, ξεκινώντας με ένα 10λεπτό περίπου πειραματισμό και παίζοντας τις περισσότερες καλές στιγμές απο την εξαιρετική τους δισκογραφία.Ακολουθούν δίπλα οι Phoenix οι οποίοι ξεσηκώνουν τον κόσμο, η όμαδα όμως κρατάει  δυνάμεις και παρακολουθεί απο τα σκαλιά γιατί έφτανε σιγά-σιγά η ώρα.

Η ώρα των My Bloody Valentine!

Η αλήθεια είναι οτι έκλεισα εισιτήρια όταν ανακοινώθηκαν οι mbv.Και αυτό περίμενα περισσότερο απο όλα(και τους Sonic Youth).Και όχι απλά δικαιώθηκε η αναμονή μου αλλά έζησα κάτι το οποίο δεν μπορώ ακριβώς να το εξηγήσω.Κάτι παραπάνω απο μία συναυλία.Συγκλονιστικοί απλά και πολλά άλλα επίθετα.Ο ηλεκτρισμός και το distortion σε απόκοσμα επίπεδα.Κάνουν τον οποιοδήποτε άλλο να φαίνεται λίγος.Ο Kevin Shields έχει φύγει μαζί με την κιθάρα του για άλλους κόσμους και βλέποντας τους live φεύγεις και εσύ.You made me realise-15 λεπτά θόρυβος-you made me realize και το μυαλό σου έχει σταματήσει για τα καλά.Τι έγινε τώρα ακριβώς;Σοκ;Όχι κατι άλλο!Τι;Ένα έργο τέχνης (τα έχει γράψει και ο άλλος καλύτερα απο εμένα) που δεν συγκρίνεται καν με το αντίστοιχο άκουσμα του cd.Αποφασίζω να τους δω και την επόμενη μέρα στο κλειστό.

Συνέχεια με την ιστορία της ηλεκτρονικής μουσικής να παρευλαύνει μπροστά μας-ο Aphex Twin βομβαρδίζει το κοινό με τις δικές του techno μελωδίες και σίγουρα χαιρόμαι που τον βλέπω, η κούραση όμως κάνει έντονη την παρουσία της και το μυαλό μου είναι ακόμα στους mbv.

Παρασκευή 29/5

Πρώτο όνομα οι Crystal Stilts τους οποίους περίμενα με ενδιαφέρον να δω.Οι επιρροές τους απο Jesus & Mary Chain & Joy Division έιναι κάτι απο παραπάνω απο εμφανείς, και η εμφάνισή τους αξιοπρεπέστατη.Συνέχεια με Bat for Lashes στο γρασίδι, καλά pop τραγουδάκια αλλα τίποτα παραπάνω για τον χαμό που γίνεται.Σε μερικά χρόνια δεν θα την θυμάμε καν.Λίγο Vivian Girls για συνέχεια που δείχνουν πόση ένταση,δυναμική και όρεξη έχει μια νέα μπάντα για συναυλιές και κατευθύνομαι προς ένα απο τα αποθημένα μου, τους Spiritualized, με πάρα πολυ καλό νέο δίσκο στις αποσκευές τους.Παίζουν και 2-3  απο το Ladies, μεγάλη προσωπική ικανοποίηση αλλα δυστυχώς-ευτυχώς αναχωρώ για μια δεύτερη εμπειρία my bloody valentine.Στο δρόμο πετυχαίνω λίγο και τους Pains, και σκέφτομαι ότι θέλω να τους δω στην Αθήνα καθώς μου θυμίζουν τους νέους Field Mice.Πολλές θυσίες για τους mbv;Πόσο καλύτεροι μπορεί να είναι στο κλειστό;2-3 φορές και βάλε!Όλα τα προηγούμενα και ακόμα περισσότερα!Νόμιζα σε κάποια φάση ότι θα γκρεμιστεί το auditorium.Μετά νόμιζα οτι η σκηνή κουνιόταν.Πολλοί έφευγαν.Άλλοι πέταγαν τις ωτοασπίδες και χόρευαν!You made me realise-15 λεπτά θόρυβος, πετάγετε και ένα παλικάρι από το stage crue και πατάει ένα πετάλι του kevin δίνοντας κι άλλη ένταση στον θόρυβο(πάει κι άλλο γιατί δεν το πας;)-you made me realize.Τέλος.

Συνέχεια με Jarvis, ένας απο τους καλύτερους showman που δείχνει ότι ίσως να το έχει ακόμα, καινούργιος δίσκος και καλή ανταπόκριση απο το κοινό με το οποίο και συνομιλεί συνέχώς.Τα πάντα όμως τα βλέπω πλέον με μισή καρδιά και μου φαίνονται αρκετά χαμηλά σε ένταση.Ακολουθούν Saint Etienne, αληθινή χορευτική pop μουσική και ο κοσμός τους τιμά με το παραπάνω.A Certain Ratio, για την ιστορία του Manchester,αλλά μόνο για την ιστορία τελικά.Αρκετά εως πολύ βαρετοί και κατευθυνόμαστε προς τους Bloc Party, τους οποίους αν εξαιρέσεις τον πρώτο δίσκο δεν εκτιμώ και ιδιαίτερα.Και όντως εκτός απο τα 2-3 που παιζούν απο τον πρώτο τίποτα ιδιαίτερο.Μου φαίνονται οι Placebo των 00′ς.Ο κόσμος όμως ανταποκρίνεται με το παραπάνω στους ρυθμούς τους.

Σάββατο 30/5

Τελευταία μέρα, με εμφανή σημάδια κούρασης και πρώτη ευχάριστη έκπληξη οι Shearwater.Mου θύμισαν Decemberists,Smog ακόμα και Arcade Fire και μου κίνησαν το ενδιαφέρον να τους ψάξω περισσότερο.Στο ίδιο σημείο ακολουθούν οι Plants & Animals, με μεγάλη προώθηση απο το Pitchfork, σίγουρα αρκετά καλοί μένει να δούμε στο μέλλον την πορεία τους.Μεγαλό κενό που περιλαμβάνει βόλτες σε διάφορες σκηνές και ήταν η ώρα για τον Neil Young.21:15 και δεν παίζει τίποτα άλλο σε όλο το festival.Έπρεπε να τιμηθεί δεόντως αυτή η ιστορική μορφή.Και έγινε απο χιλιάδες κόσμου.Πολλές στιγμές απο την μεγάλη και πολύχρονη πορεία του και κλείσιμο με Beatles και Α Day In The Life.

Tέλος και για τον Neil Young και σειρά για τους Deerhunter και του καλύτερου (προσωπικά πάντα) δίσκου για το 2008.Πάρα πολύ καλοί και live επιβεβαιώνουν την εμπιστοσύνη που τους δείξαμε.Παίζουν αρκετά το Microcastle και μας αποχαιρετούν με την ατάκα ”παίζουμε άλλο ένα για να πάμε στους Sonic Youth”.Και πήγαμε!H μεγαλύτερη ίσως μπάντα τις 25ετίας επιτελούς και με ένα πάρα πολυ καλο νέο δίσκο αντάξιο της ιστορίας τους.Είδαμε την Kim Gordon μπροστά μας.Όλα τέλεια.Και η ώρα είναι 03:00 και κλέινουμε το festival με τους Black Lips και τις garago-punkies τους.Μοιράζουν μπουκάλια στον κόσμο να πιεί, γίνεται ένας σχετικός χαμός και καπού εκεί τελιώνουν όλα.

Άντε και του χρόνου!