Αυτές τις μέρες ολοκληρώνεται η ψηφοφορία των ελληνικών μουσικών blogs για τους καλύτερους δίσκους του 2008 (δείτε τα συγκεντρωτικά αποτελέσματα εδώ).  Πολλές οι συμμετοχές, ακόμα περισσότεροι και ενδιαφέροντες οι δίσκοι, περιμένουμε αύριο την τελική κατάταξη. Από το part time drunks συμμετείχαν η twee και ο mimis, προσωπικά δεν έλαβα μέρος λόγω περιορισμένου χρόνου.  Στην παρακάτω (εκτός καταμέτρησης) λίστα είναι μερικοί από τους αγαπημένους μου δίσκους για το 2008: δεν είναι οι “καλύτεροι”, ούτε οι πιο επιδραστικοί, είναι απλώς 10+3 δίσκοι που ξεχώρισα από την φετινή χρονιά. Η σειρά είναι τυχαία, μου είναι δύσκολο να τους βάλω σε οποιαδήποτε άλλη. Και χωρίς άλλη καθυστέρηση…

B12 – Last Days of Silence

Έκπληξη της χρονιάς νούμερο 1: οι Βρετανοί B12 επέστρεψαν με νέο μεγάλο δίσκο, 15 χρόνια μετά το Electro-Soma και 12 μετά το Time Tourist.  Με τον πιο φρέσκο techno ήχο της χρονιάς, το 2008 τους βρίσκει ανανεωμένους και πιο ουσιαστικούς από ποτέ.  Το άλμπουμ ξεκινάει με μια διασκευή στο ‘Hall of Mirrors’, έτσι για να μας θυμίζει την εποχή των Artificial Intelligence κυκλοφοριών. [ακούστε previews στο boomkat]

Nine Inch Nails – Ghosts I-IV

Ο Trent Reznor, ελεύθερος πλέον από περιορισμούς των δισκογραφικών, μπήκε με την μπάντα του στο στούντιο για 10 βδομάδες και έγραψε ένα instrumental αριστούργημα.  Δαιδαλώδες, προκλητικό και τρομακτικό, βάλτε και τα τέσσερα μέρη να παίζουν στην σειρά όση ώρα χαζεύετε το προσεγμένο artwork.  Θα μείνει στην ιστορία και για έναν άλλο λόγο: είναι ο πρώτος δίσκος από πολύ γνωστό καλλιτέχνη που κυκλοφορεί ελεύθερα και νόμιμα μέσω του bittorrent πρωτοκόλλου (και παρ’όλα αυτά κάνει τον Reznor κατά 750.000 δολλάρια πιο πλούσιο μέσα σε μία μέρα).

Willits + Sakamoto – Ocean Fire

H avant-garde συνεργασία της χρονιάς. O Ryuichi Sakamoto συναντά τον Christopher Willits και βγάζουν έναν ambient δίσκο αφιερωμένο στην μόλυνση των οκεανών.  Προσπεράστε το cheesy concept γιατί αυτός είναι ένας πραγματικά τρομακτικός, κλειστοφοβικός δίσκος: Φοράς τα ακουστικά και νομίζεις ότι είσαι κλεισμένος σε ένα γυάλινο κουτί στο βάθος του ωκεανού μεσά στο απόλυτο σκοτάδι, και περιμένεις να σπάσει.  Το (παραμορφωμένο) πιάνο του Sakamoto δένει αρμονικά με τις (παραμορφωμένες) κιθάρες του Willits, στον βαθμό που δεν καταλαβαίνεις ότι πρόκειται για δίδυμο, νομίζεις ότι είναι ένας ο δημιουργός.  Εξαιρετικό σε κάθε περίπτωση. [preview στο boomkat]

The Black Dog – Radio Scarecrow

Έκπληξη της χρονιάς νούμερο 2: η παρέα του Ken Downie κυκλοφόρησε έναν συναρπαστικό δίσκο, που στέκεται άνετα δίπλα στις παλιές τους κυκλοφορίες (Bytes, Spanners κλπ). H αλήθεια είναι ότι μετά την αποχώρηση των Andy Turner και Ed Handley από το σχήμα είχα σταματήσει να τους παρακολουθώ.  Ο νέος δίσκος πάντως είναι εκπληκτικός: διαφορετικός από όλους τους προηγούμενους, αλλά σίγουρα ένας από τους ηλεκτρονικούς δίσκους της δεκαετίας. [preview στο bleep]

Pridon – Apnea Eina

Για να πώ την αλήθεια απογοητεύτηκα λίγο που δεν είδα αυτόν τον δίσκο σε καμμία λίστα.  Όχι επειδή είναι εγχώριας παραγωγής, αλλά επειδή είναι ένας πραγματικά συναρπαστικός δίσκος.  Ο Πέτρος δείχνει οτί είναι μεγάλο ταλέντο: σε αυτό το άλμπουμ παίζει ότι στυλ μπορείτε να φανταστείτε και κερδίζει άνετα τις εντυπώσεις.  Κορυφαία στιγμή του δίσκου το Fumble, σαν να έχει βγει από δίσκο των Autechre. [preview στο myspace του και στο last.fm]

Jóhann Jóhannsson -Fordlândia

Το δεύτερο μέρος της τριλογίας του Ισλανδού γύρω από την τεχνολογία και τις ιστορικές φίρμες της Αμερικής (το πρώτο ήταν το ‘IBM 1401, A User’s Manual’).  Σκοτεινός και μεγαλοφυής, σαν να κάνουν remix ο Scott Walker με τον Philip Glass στο Drift. Δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψουν αυτόν τον δίσκο, καλύτερα διαβάστε τις σημειώσεις του δημιουργού. [preview στο boomkat, όπως και στην σχετική σελίδα της 4ad]

Sébastien Tellier – Sexuality

Αυτός μάλλον προσπεράστηκε από τους περισσότερους λόγω αρνητικών συνειρμών εξαιτίας της συμμετοχής του στην Eurovision.  Για να μην επαναλαμβάνομαι, από την σχετική ανάρτηση του Αυγούστου: “Αιθέριοι ήχοι, παλιομοδίτικα synths με τον `Seb’ σε ρόλο ενός σύγχρονου, laid-back Serge Gainsbourg να συνεχίζει την παράδοση της γαλλικής pop.  Αν και δεν καταφέρνει να ξεπεράσει το La Ritournelle, μας δίνει έναν πολύ όμορφο δίσκο. Ξεχωρίζουν το Sexual Sportswear μαζί με το Roche και φυσικά το Divine, ήδη από τα αγαπημένα μου κομμάτια για φέτος.” [preview στο boomkat]

Peter Broderick – Float

Και για αυτόν ευτυχώς είχα προλάβει να γράψω κατά την διάρκεια του έτους. Από την σχετική ανάρτηση: “Το Float είναι απλώς εξαιρετικό, από τα πράγματα που πρέπει να ακούσετε οπωσδήποτε μέσα στο 2008. Ακουστική folk, σύντομες / μινιμαλιστικές συνθέσεις σε πιάνο και μελαγχολικές ενορχηστρώσεις φτιάχνουν το παζλ ενός σπάνιου album, από αυτά που ξεχνάς στο cd player για μήνες. Από το καταπληκτικό εναρκτήριο “Α Snowflake“, στα “Something Has Changed” και “Another Glacier” [....], μέχρι το “Α Beginning” στο τέλος,  ο δίσκος είναι γεμάτος διακριτικές, φθινοπωρινές συνθέσεις. ” [preview στο boomkat]

Entertainment for the Braindead – Hydrophobia

Έκπληξη τρίτη και καλύτερη για φέτος (και για αυτό την έβαλα και σε μεγάλη φωτό στην αρχή): η Julia Kotowski 21 ετών, έρχεται από την Γερμανία,  μάζεψε ότι κιθάρες και κατσαρολικά είχε στο σπίτι και ηχογράφησε μόνη της ένα δίσκο με κεντρικό θέμα τον πνιγμό. Απίστευτα όμορφα κομμάτια, lo-fi αισθητική και DIY αντιμετώπιση συνθέτουν ένα μοναδικό παζλ.  Ο δίσκος κυκλοφορεί ελεύθερα μέσα από την Aerotone και το Internet Archive.

Kettel – Myam James Part I

O Ολλανδός Reimer Eising έχει κυκλοφορήσει πολλούς καλούς δίσκους τα τελευταία χρόνια, νομίζω όμως οτί η φετινή του κυκλοφορία είναι η καλύτερή του.  Παιχνιδιάρικη, μελωδική IDM, συνεχίζει αυτό που ξεκίνησε στο ‘My Dogan’ και στο ‘Through Friendly Waters’ και μας δίνει έναν δίσκο που ακούγεται ευχάριστα οποιαδήποτε στιγμή.  Αν σας αρέσουν οι Jega, δεν πρέπει να το χάσετε με τίποτα.

Τρεις ακομά κυκλοφορίες που δεν μπορούν να μπουν στην κανονική λίστα για τεχνικούς λόγους:

• το σαρανταπεντάρι ‘Sundays / Flowers’ των Playground Noise (αγαπημένη μπάντα για όλους εδώ, από τα λίγα που συμφωνούμε).
• η ζωντανή επανεκτέλεση του ‘Music for Airports’ από τους Bang on a Can (πλήρης παρουσίαση εδώ).
• η διπλή συλλογή ‘Robot Dreams’ από το Kahvi Collective, ένα από τα σημαντικότερα και παλαιότερα netlabels στον χώρο της ηλεκτρονικής μουσικής.