Articles Archive for Οκτώβριος 2008
δίσκοι »
Τελευταία επαφή των Mogwai με την δισκογραφία ήταν το 2006 και ήταν διπλή.Από τη μια, μας είχαν προσφέρει το Mr.Beast, έναν αρκετά ωραίο δίσκο που όμως πέρασε λίγο πιο αδιάφορα,σε σχέση με την υπόλοιπη κατα τ’ άλλα εξαιρετική δισκογραφία τους, και το soundtrack της ταινίας αφιερωμένης στον Zidane (Zidane: a 21st Century Portrait) το οποίο με την σειρά του δεν κίνησε ιδαίτερα το ενδιαφέρον ακομα και των φανατικών ακροατών των Mogwai και αποδείχτηκε κατώτερο του εκπληκτικού soundtrack που είχαν γράψει για το Fountain σε συνεργασία με τον Clint Mansell και τους Kronos Quartet.
δίσκοι »
Μετά τον «ethnic» Beirut και τον μελιστάλακτο Bon Iver η 4AD προσθέτει στην folk κατηγορία του καταλόγου της τους Department Of Eagles. Ο Daniel Rossen και o Fred Nicolaus συγκάτοικοι στο πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης το 2000, σκότωναν τον χρόνο τους γράφοντας μουσική. (Και η ιστορία συνεχίζει μάλλον προβλέψιμα). Το αποτέλεσμα ήταν ένας δίσκος διθυραμβικής κριτικής, αλλά μικρής ανταπόκρισης. Ο Rossen αφήνει για λίγο το γκρουπ και διαπρέπει στους Grizzly Bear, ενώ ο Nicolaus συνεχίζει ενδόμυχα τις μουσικές του αναζητήσεις.
κινηματογράφος »
Έτσι λοιπόν μετά το επιτυχημένο πέρασμα από το Λονδίνο με τα Match Point ,Scoop και Cassandra’s dream ήταν η σειρά της Βαρκελώνης .Τι πιο γοητευτικό και ταιριαστό σκηνικό για να εντάξεις την ιστορία ενός περιέργου ερωτικού τρίγωνου. Τα ισπανικά λιθόκτιστα σοκάκια , τα ατμοσφαιρικά μικρά εστιατόρια και η υπέροχη ισπανική eξοχή που αποτελούν το background της ταινίας δεν αργούν να παρασύρουν 2 αμερικανίδες τουρίστριες σε ένα περιπετειώδες και ανατρεπτικό διήμερο. Από τη μια η παρορμητική και ενίοτε αυτοκαταστροφική Cristina (Scarlett Johansson), κι από την άλλη η γήινη και συγκροτημένη Vicky (Rebecca Hall) ακολουθούν τον Ισπανό, μποέμ ζωγράφο Juan Antonio (Javier Bardem) από τη Βαρκελώνη στο Oviedo. Διαβάστε περισσότερα »
rock »
Όσοι έχουν την ατυχία να με γνωρίζουν προσωπικά ξέρουν καλά ότι οι Playground Noise είναι από τα ελάχιστα rock πράγματα που μου αρέσουν. Ίσως επειδή είναι αυθεντικοί και έχουν πολλά να πουν, ίσως επειδή πάντα περνάω καλά στις συναυλίες τους. Σε κάθε περίπτωση, και όσο περιμένουμε να βγει ο πρώτος μεγάλης διάρκειας δίσκος τους από την Inner Ear, ακούστε παρακάτω το Sundays που είναι από τα καλύτερα τους κομμάτια.
lounge »
Έχετε βαρεθεί να βάζετε το Let’s Get It On όταν θέλετε ατμόσφαιρα? Σας ακούγεται banal ο Barry White και ζητάτε κάτι περισσότερο upbeat? Όπως και να έχει, μην χάσετε με τίποτα αυτην εδώ την δωρεάν συλλογή που μας έρχεται από το 2004 και την Comfort Stand. Ιδρωμένη ατμόσφαιρα, porn-groove μελωδίες και τίτλοι κομματιών που δεν αφήνουν περιθώρια παρεξήγησης. Ακούστε παρακάτω το Take Me Now! του Nick Chapman για να πάρετε μία ιδέα, κατεβάστε όλα τα tracks και βάλτε τα στο shuffle μαζί με το φετινό Sexuality του Sébastien Tellier!
δίσκοι, νέα »
Οι Kyte είναι το δίδυμο των Damien Youth και Robyn Nice από το Ηνωμένο Βασίλειο και ο ομόνυμος δίσκος τους είναι και ο πρώτος πού κυκλοφορούν φέτος, μέσα από τo label Erased Tapes Records.
idm »
Ο Ulrich Schnauss είναι βέβαια εδώ και καιρό πρώτη φίρμα, αλλά αυτή εδώ η δωρεάν συλλογή, που είχε πάρει μέρος το 2004 με το Suddenly The Trees Are Giving Away, έχει περάσει μάλλον απαρατήρητη. Με τίτλο “Intelligent Toys 2″, μας έρχεται από την Λιθουανια και το εκλεκτικό netlabel sutemos. Περιέχει πάνω από δύο χορταστικές ώρες μελωδικής + downtempo electronica και συγκεντρώνει όλη την αφρόκρεμα των ευρωπαϊκών idm netlabels.
idm »
Μερικές φορές είναι να απορείς πως καλλιτέχνες σαν τον φινλανδό Lackluster δεν είναι περισσότερο γνωστοί. Το πραγματικό του όνομα είναι Esa Ruoho, κινείται στον ευρύτερο χώρο της idm και της ambient, έγινε γνωστός με το ψευδώνυμο distance μέσα από την σπουδαία demo σκηνή της χώρας του και έχει κυκλοφορήσει μερικούς από τους πιο συναρπαστικούς ηλεκτρονικούς δίσκους της δεκαετίας που διανύουμε. Η μουσική του θυμίζει κάπως την ατμόσφαιρα του πρώτου Artificial Intelligence, ακούστε παρακάτω το Ulcer Stalk για να πάρετε μια ιδέα.
διαβάζουμε »
Για όσους το έχασαν, η ατάκα του μήνα από το blog του fantasmeniou:
Θυμάται ο fantasmenios πως η support εμφάνιση των Πυξ Λάξ ήταν
ίσως η πιο βαρετή στιγμή στη ζωή του με μια εξαίρεση: Μετά από 40
λεπτά κλαψομούνικα τραγούδια βγαίνει ο Πυξ και λέει “τώρα θα σας
παίξουμε ένα τραγούδι για τον έρωτα!” Οπότε πετάγεται ένας από
τις πρώτες σειρές και του λέει:”μας κοροϊδεύεις ρε παπάρα.. τόση
ώρα γιατί τραγουδάς;;;” δόξα και τιμή στον θεούλη, πιστέψτε με
ήταν πιο αστείο από ότι ακούγεται.
Διαβάστε ολόκληρο το post για την συναυλία των R.E.M. εδώ.
pop »
O Tidy Kid δεν έχει μόνο το πιο καταπληκτικό μούσι και κούρεμα από την εποχή των Flock of Seagulls, φτιάχνει και ένα περίεργο κράμα pop, electronica + glitches που έχει ενδιαφέρον. Γεννημένος στην Αυστραλία, έχει τρία EPs στο ενεργητικό του και ετοιμάζεται για τον πρώτο του δίσκο που θα κυκλοφορήσει μέσα στο 2009. Άκουστε παρακάτω το Smell από το περσινό “My Frozen Flower Pot” για να καταλάβετε.
